ZYNYZ

Retifanlimab może powodować zapalenie płuc o podłożu immunologicznym. Pacjentów należy obserwować pod kątem objawów i oznak tej choroby.‍‍‍‍‍‍​​​‍​​​​​​ W razie podejrzenia konieczne jest potwierdzenie diagnozy badaniem obrazowym oraz wykluczenie innych możliwych przyczyn. W zależności od stanu pacjenta należy dostosować leczenie retifanlimabem i w razie potrzeby włączyć do terapii kortykosteroidy.Retifanlimab, w związku ze swoim mechanizmem działania może wywoływać także inne działania niepożądane o podłożu immunologicznym, w tym potencjalnie ciężkie powikłania. Należą do nich m.in. zapalenie błony naczyniowej oka, neuropatie demielinizacyjne (w tym zespół Guillaina-Barrégo), zapalenie stawów, zapalenie stawów, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie mięśni oraz zapalenie trzustki. W przypadku pojawienia się opisanych działań niepożądanych konieczna może być modyfikacja leczenia lub całkowite zatrzymanie terapii.Retifanlimab może powodować immunologiczną cukrzycę typu 1. Pacjentów należy obserwować pod kątem podwyższonego stężenia glukozy we krwi oraz innych objawów cukrzycy. W przypadku ciężkiej hiperglikemii należy rozpocząć insulinoterapię i wstrzymać leczenie retifanlimabem. Terapia może zostać wznowiona po wyrównaniu poziomu glukozy.U pacjentów leczonych retifanlimabem mogą wystąpić zaburzenia endokrynologiczne, takie jak niedoczynność lub nadczynność tarczycy (w tym zapalenie tarczycy), niewydolność kory nadnerczy, zapalenie przysadki mózgowej czy cukrzycowa kwasica ketonowa.Przed rozpoczęciem leczenia oraz okresowo w jego trakcie należy kontrolować czynność tarczycy i poziom kortyzolu, a także monitorować pacjentów pod kątem objawów klinicznych wskazujących na zaburzenia hormonalne, do których zaliczamy:niedoczynność i nadczynność tarczycy - wymagają leczenia objawowego i ewentualnej modyfikacji terapii retifanlimabem;stan zapalny przysadki mózgowej - konieczne jest monitorowanie objawów oraz zastosowanie kortykosteroidów i hormonalnej terapii zastępczej;niewydolność nadnerczy-leczenie obejmuje kortykosteroidy i terapię hormonalną zastępczą.Pacjenci z podejrzeniem endokrynopatii powinni być szybko diagnozowani i leczeni zgodnie ze wskazaniami klinicznymi, z uwzględnieniem modyfikacji terapii retifanlimabem.Retifanlimab może powodować immunologiczne zapalenie nerek. Pacjentów należy regularnie monitorować pod kątem zmian w funkcji nerek, w tym poprzez ocenę poziomu kreatyniny, wskaźnika filtracji kłębuszkowej (eGFR) oraz badanie ogólne moczu w celu wykrycia białkomoczu lub krwinkomoczu. W niektórych przypadkach zasadne będzie rozpoczęcie terapii sterydami.Po zastosowaniu retifanlimabu na szerszą skalę zgłaszano przypadki odrzucenia przeszczepu narządów litych u pacjentów leczonych inhibitorami PD-1. Leczenie tym produktem może zwiększać ryzyko odrzucenia u biorców przeszczepów, dlatego należy starannie ocenić stosunek korzyści do ryzyka przed rozpoczęciem terapii.U pacjentów po allogenicznym przeszczepie hematopoetycznych komórek macierzystych przed lub po leczeniu przeciwciałami blokującymi PD-1/PD-L1 mogą wystąpić ciężkie, w tym śmiertelne powikłania, takie jak nadostra, ostra lub przewlekła choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi, choroba okluzyjna żył wątrobowych po kondycjonowaniu o zmniejszonej intensywności oraz zespół gorączkowy wymagający podania steroidów. Powikłania te mogą pojawić się mimo zastosowania leczenia interwencyjnego pomiędzy terapią blokującą PD-1/PD-L1 a allogenicznym przeszczepem hematopoetycznych komórek macierzystych. Pacjenci powinni być ściśle monitorowani w kierunku objawów wskazujących na powikłania związane z przeszczepem, a w razie ich wystąpienia należy niezwłocznie wdrożyć odpowiednie postępowanie interwencyjne.Retifanlimab może wywoływać immunologiczną wysypkę lub zapalenie skóry. Podczas terapii występowały ciężkie reakcje, takie jak złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona, polekowa wysypka z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi czy toksyczna nekroliza naskórka. Szczególną ostrożność należy zachować podczas leczenia osób, które w przeszłości doświadczyły ciężkich reakcji skórnych stanowiących zagrożenie dla życia. Pacjentów należy monitorować pod kątem zmian skórnych, a w razie potrzeby przerwać lub zmodyfikować leczenie oraz włączyć kortykosteroidy.Retifanlimab może wywoływać reakcje związane z infuzją, które w niektórych przypadkach są ciężkie i zagrażają życiu. Pacjentów należy monitorować pod kątem objawów tych reakcji, a w razie potrzeby zmodyfikować leczenie i wdrożyć odpowiednie postępowanie wspomagające. U osób, u których wystąpiły takie reakcje, można rozważyć zastosowanie premedykacji lekami przeciwgorączkowymi i przeciwhistaminowymi w celu ograniczenia ryzyka ich ponownego pojawienia się.Retifanlimab może powodować immunologiczne zapalenie jelita grubego, często objawiające się biegunką. Pacjentów należy obserwować pod kątem oznak i objawów choroby, a w razie potrzeby zmodyfikować terapię oraz zastosować leki przeciwbiegunkowe i kortykosteroidy.