Adempas

Riocyguat wykazuje podwójny mechanizm działania.​‍​​​​​‍​‍‍‍‍​‍‍ Lek wiąże się z cząsteczką enzymu, rozpuszczalnącyklazą guanylanową (sGC) w miejscu niezależnym od tlenku azotu i indukuje działanie sGC. Dodatkowo riociguat pobudza szlak NO-sGC-cGMP poprzez stabilizację wiązania tlenku azotu z cyklazą guanylanową. Powoduje to zwiększone wytwarzanie cyklicznego monofosforanu guanozyny (cGMP) i w rezultacie prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych. cGMP to cząsteczkasygnalizacyjna biorąca udział w procesach proliferacyjnych komórek śródbłonka naczyń, włóknieniu naczyń krwionośnych oraz wpływająca na utrzymywanie odpowiedniego napięcia naczyniowego i rozwój stanów zapalnych. Biodostępność riociguatu po podaniu doustnym wynosi 94%. Lek jest szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego. Czas potrzebny do osiągniecia maksymalnego stężenia riociguatu we krwi wynosi 90 minut. Pokarm nie wpływa na biodostępność leku, natomiast stężenie maksymalne riociguatu przyjętego po posiłku spada o 35%. Z tego względu ważne jest aby pacjent trzymał się raz przyjętego schematu dawkowania: przed lub po posiłku. Objętość dystrybucji riociguatu wynosi 30 litrów i jest określana jako umiarkowana. Stopień wiązania leku z białkami wynosi 95%. Riociguat wiąże się głównie z albuminami orazkwaśnąglikoproteinąalfa-1. Lek najprawdopodobniej przenika przez łożysko. Przemiany metaboliczne riociguatu zachodzą za pośrednictwem enzymów mikrosomalnych cytochromówCYP1A1, CYP3A4, CYP2C8 i CYP2J2. Polegaja one na reakcjach N-demetylacji cząsteczki leku, co prowadzi do powstania metabolitów. Głównym metabolitem riociguatu jest związek określany skrótem M1, który wykazuje mniejszą aktywność farmakologiczną niż związek macierzysty. Cząsteczki M1 ulegają połączeniu z kwasem glukuronowym tworząc nieaktywne biologicznieN-glukuroniany. Okres półtrwania riociguatu u osób zdrowych wynosi 7 godzin, natomiast dla pacjentów z nadciśnieniem płucnym 12 godzin. Lek jest eliminowany z organizmu wraz z moczem (40%) i z kałem (53%). Wydalane są głównie metabolity riociguatu, natomiast riociguat w postaci związku macierzystego znajduje się w niewielkich ilościach w moczu (4-19%) i w nieco większym stężeniu w kale (9-44%).