Althyxin

Przed rozpoczęciem leczenia hormonami tarczycy lub przed wykonaniem testu supresyjnego w diagnostyce tarczycy należy wykluczyć lub leczyć następujące choroby albo stany: chorobę niedokrwienną serca, dławicę piersiową, miażdżycę tętnic, nadciśnienie tętnicze, niewydolność przysadki, niewydolność kory nadnerczy. Przed rozpoczęciem leczenia hormonami tarczycy należy także wykluczyć lub leczyć autonomię tarczycy. Rozpoczynając leczenie lewotyroksyną u pacjentów z ryzykiem zaburzeń psychotycznych, zaleca się rozpoczęcie od małej dawki początkowej lewotyroksyny i powolne jej zwiększanie. Zalecane jest monitorowanie pacjenta. W razie wystąpienia objawów zaburzeń psychotycznych należy rozważyć modyfikację dawki lewotyroksyny. Należy także wykluczyć łagodną polekową nadczynność tarczycy u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, niewydolnością serca lub tachyarytmiami. W tych przypadkach konieczne jest częste kontrolowanie parametrów hormonów tarczycy. W przypadku wtórnej niedoczynności tarczycy przed wdrożeniem leczenia substytucyjnego należy ustalić jej przyczynę. Zaburzenia czynności kory nadnerczy należy leczyć odpowiednią terapią substytucyjną przed rozpoczęciem leczenia lewotyroksyną, aby zapobiec ostrej niewydolności kory nadnerczy (patrz punkt 4.3). W razie potrzeby należy rozpocząć leczenie substytucyjne wyrównanej niewydolności kory nadnerczy. W razie podejrzenia autonomii tarczycy przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać test z TRH lub scyntygrafię supresyjną. U kobiet po menopauzie z niedoczynnością tarczycy i zwiększonym ryzykiem osteoporozy konieczne jest staranne monitorowanie czynności tarczycy w celu wykluczenia ponadfizjologicznych stężeń lewotyroksyny w surowicy. Lewotyroksyny nie należy podawać pacjentom z metaboliczną nadczynnością tarczycy, z wyjątkiem suplementacji towarzyszącej podczas leczenia tyreostatycznego nadczynności tarczycy. Hormonów tarczycy nie należy stosować w celu zmniejszenia masy ciała. U pacjentów z eutyreozą leczenie lewotyroksyną nie powoduje zmniejszenia masy ciała. Duże dawki mogą wywołać ciężkie, a nawet zagrażające życiu działania niepożądane, zwłaszcza w skojarzeniu z niektórymi substancjami odchudzającymi, szczególnie z aminami sympatykomimetycznymi. Podczas rozpoczynania leczenia lewotyroksyną u noworodków z bardzo małą masą urodzeniową należy monitorować parametry hemodynamiczne, gdyż w tej grupie pacjentów może dojść do niewydolności krążenia w następstwie niedojrzałej czynności nadnerczy. W przypadku wcześniejszego i przerwanego leczenia lewotyroksyną zaleca się dostosowanie dawkowania w oparciu o odpowiedź kliniczną pacjenta oraz wyniki badań laboratoryjnych. Jeżeli konieczne jest przejście na inny produkt zawierający lewotyroksynę, w okresie przejściowym należy prowadzić staranne monitorowanie, w tym kliniczne i biologiczne, ze względu na możliwe ryzyko zaburzenia równowagi hormonalnej tarczycy. U niektórych pacjentów może być konieczna modyfikacja dawki. W przypadku jednoczesnego stosowania orlistatu i lewotyroksyny może dojść do wystąpienia niedoczynności tarczycy i (lub) pogorszenia kontroli niedoczynności tarczycy (patrz punkt 4.5). Pacjentom przyjmującym lewotyroksynę należy zalecić konsultację z lekarzem przed rozpoczęciem lub zakończeniem stosowania orlistatu albo przed zmianą leczenia orlistatem, ponieważ konieczne może być przyjmowanie orlistatu i lewotyroksyny w różnym czasie oraz modyfikacja dawki lewotyroksyny. Ponadto zaleca się kontrolowanie u pacjenta stężenia hormonów w surowicy. Interferencja z badaniami laboratoryjnymi: Biotyna może zaburzać testy immunologiczne tarczycy oparte na interakcji biotyna/streptawidyna, prowadząc do fałszywie zaniżonych lub fałszywie zawyżonych wyników badań. Ryzyko interferencji wzrasta wraz ze zwiększaniem dawek biotyny. Podczas interpretacji wyników badań laboratoryjnych należy uwzględnić możliwy wpływ biotyny, zwłaszcza gdy obserwuje się brak spójności z obrazem klinicznym. U pacjentów przyjmujących produkty zawierające biotynę personel laboratoryjny powinien zostać o tym poinformowany, jeśli zlecane jest badanie czynności tarczycy. O ile to możliwe, należy stosować alternatywne testy, niewrażliwe na interferencję biotyny (patrz punkt 4.5). Ten produkt leczniczy zawiera laktozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego produktu. Informacje dotyczące pacjentów z cukrzycą oraz pacjentów stosujących leczenie przeciwzakrzepowe podano w punkcie 4.5. Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.