Antydepresanty: SSRI, SNRI i inne — Kompletny przewodnik

Duże zaburzenie depresyjne dotyka około 280 milionów ludzi na świecie. Farmakoterapia antydepresantami jest podstawą leczenia umiarkowanej i ciężkiej depresji.

Selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (sertralina, escitalopram, fluoksetyna) blokują wychwyt zwrotny serotoniny, zwiększając jej dostępność. Preferowane ze względu na korzystny profil bezpieczeństwa i szeroką skuteczność.

Początkowo mogą wystąpić nudności, bóle głowy i bezsenność — zwykle ustępują po 1–2 tygodniach. Dysfunkcja seksualna dotyczy 30–50% pacjentów. Fluoksetyna jest neutralna wagowo, paroksetyna może powodować przyrost masy ciała.

Wenlafaksyna i duloksetyna blokują wychwyt zarówno serotoniny, jak i noradrenaliny — mogą być skuteczniejsze przy współistniejącym bólu przewlekłym. Bupropion nie wywołuje dysfunkcji seksualnej. Mirtazapina działa sedatywnie i pobudza apetyt.

Antydepresanty potrzebują 2–4 tygodni na działanie. Nagłe odstawienie (szczególnie paroksetyny, wenlafaksyny) może wywołać zespół odstawienny. Przy nasileniu depresji lub myślach samobójczych skontaktuj się natychmiast z lekarzem.