Leki na tarczycę: Kompletny przewodnik po lewotyroksynie i nie tylko

Tarczyca produkuje hormony (T4 i T3) regulujące metabolizm, temperaturę ciała i pracę niemal każdego narządu. Niedoczynność i nadczynność tarczycy wymagają leczenia farmakologicznego.

Lewotyroksyna (syntetyczna T4) to standard leczenia niedoczynności tarczycy — jeden z trzech najczęściej przepisywanych leków na świecie. Dawkowanie opiera się na masie ciała (~1,6 mcg/kg/dobę) i korygowane na podstawie poziomu TSH co 6–8 tygodni.

Przyjmuj na czczo, 30–60 minut przed śniadaniem, popijając wodą. Suplementy wapnia, żelaza, antyacydy i IPP zmniejszają wchłanianie — odstęp minimum 4 godziny. Kawa i dieta bogata w błonnik również upośledzają absorpcję.

Tiamazol (metamizol) to lek pierwszego rzutu w nadczynności tarczycy, hamujący syntezę hormonów. Propylotiouracyl (PTU) preferowany w I trymestrze ciąży. Najpoważniejsze ryzyko to agranulocytoza (0,1–0,3%) — przy gorączce, bólu gardła lub owrzodzeniach jamy ustnej natychmiast skonsultuj się z lekarzem.

Niedoczynność wymaga leczenia przez całe życie. TSH kontrolowany rocznie (częściej w ciąży, gdy zapotrzebowanie rośnie o 30–50%). Przy objawach pomimo leczenia — koniecznie wizyta u lekarza.